تقارن کاذب

گاه به بناهایی برمیخوریم که اگرچه شکل قرینه دارند، سازه ی مقاوم آنها کاملا غیر قرینه است (شکل ۱۰)، بی توجهی به این عدم تقارن می تواند حتی به خرابی ساختمان ها هم منجر شود. در اینگونه ساختمان ها، نیروهای افقی به طرف اجزای مقاومتر مانند قفسه ی پله ها یا آسانسورها و نیز دیوارها متوجه و منتقل میشوند. انتقال این نیروها همراه یا دوران سقف و جابجایی بسیار قایل ملاحظه ی ستون هایی خواهد بود که در سمت مقابل قفسه ی پله ها یا آسانسورها یا دیوارها واقع شدهاند.

گاهی اوقات ممکن است با ساختمان هایی مواجه شویم که نامنظم محسوب نمیگردند اما از ان نقطه نظر تحمل پیچشهای اتفاقی و لنگرهای واژگونی مناسب نمی باشند، زیرا سازه ی مقاوم آنها در حدود مرکز ساختمان متمرکز شدهاند شکل ۱۰ در مقابل، ساختمان های شکل ۱۱ – در زلزله های شدید رفتار بهتری خواهند داشت

پیکربندی در ارتفاع ، توجه به تمامی بی نظمی ها

همان گونه که در نقشه های افقی کلیه ی نظام و شرایط لازم برای ایجاد پایداری را مورد توجه قرار می دهیم، در طراحی ارتفاع نیز باید به طور همزمان شکلی ها، صلبیت ها و بالاخره جرمها را مورد توجه قرار داد. توصیه می شود که تا حد امکان از شکل های ساده و منسجم استفاده شود(شکل ۱۲-a ). به طور کلی، بریدگی ها یا طبقات عقب رفته به هر شکل و وضعیتی که باشند توصیه نمی شوند. البته این بی نظمیها می توانند تا حدودی قابل پذیرش باشند. از نمونه های مشخص میتوان ساختمانهایی را نام برد که در آنها بخش های انعطافپذیر بر روی قسمتها یا طبقات صلب قرار داده شد دهاند (شکل ۳۱ ).

در زمان وقوع زلزله قسمتهای بالایی ( انعطافپذیر) گرایشی به این دارند که به پهلو بر روی قسمتهای تحتانی (صلیب) بخوابند، که در اصطلاح به این وضعیت اثر هرگاه شکل یک ساختمان به صورت باشند و اختلاف_های فاحشی بین حجم های به وجود آورنده ی شکل آن ساختمان وجود داشته باشد، باید با تعبیه ی درزهایی در بین حجمها، آنها را به حجمهای ساده تقسیم کرد(شکلی ۱۴).