.- پرهیز از تعلقات دنیوی دل کندن از تعلقات و دلبستگی های خود آماده خلوت گزینی و بالتبع آن بی خویشتنی می گردد. در این سیر، توجه به خداوند باید جایگزین توجه به دنیا و خویشتن شود ورچو عیسی از تو یک سوزن بماند در رهبت میدان که صد ره زن بماند گر چه عیسی رخت در کوی اوفکند سوزنش هم بخیه بر روی اوفکند چون حجاب آید وجود این جایگاه راست ناید ملک و مال و آب و جاه

نفس، زیربنای رذایل اخلاقی زیر بنای همه آنچه در این مقال به عنوان خصائل ناپسند و رذایل اخلاقی مطرح شد، نفس و خواهش های نفسانی است.از نظر عطار آن کسی که خواهان وصل است باید وجود خویش را از ظلمات اخلاق سیئه و حجاب خصائل نفسانی تخلیه کند تا همچون آیینه محل تابش انوار ملکوت گردد۔ خانه نفس است خالد پر هوس خانه دل مقصد صدق است و بس ( بیت ۸۸۲۳) تا نپردازی تو از نفس خسیس در نجاست گم شد این جان نفیس بر مبنای حدیث نبوی « آعدی عدوک، نفسک التی بین جنبیک» انفس، دشمن ترین دشمنان آدمی است که تا از میان برداشته نشود مرگ ارادی نیز به دست نمیآید و آن کسی که از دام نفس بگریزد از دام های دنیا گریخته است. «رحم الله امراً غالب الهوا وأفلت من حبائل الدنیا. خدا رحمت کند انسانی را که بر هوس خود چیره آمد و از دام های دنیا گریخت.»

گفتگوی یکی از پرندگان با هدهد در منطقالطیر حکایت از همین نکته دارد:

چون روم ره زانک همره ره زنست

من ندانم تا ز دستش جان برم

و آشنا نیست این سگ رعنا

مرا تا چرامی افتد در آشنا