* برای جدا کردن کلمات یا عباراتی که از نظر دستوری هم طرازند و در یک جمله به دنبال یکدیگر قرار میگیرند: افراد زرنگ، فعال، درستکار و خوش قلب همیشه موفق اند. در اینجا باید توجه کنیم که نشان درنگ را لازم نیست قبل از آخرین کلمه  مجموعه  کلماتی که به دنبال یکدیگر قرار گرفتهاند و پیش از حرف ربط (و) به کاربرد (یعنی بعد از کلمه  درستکار در مثال بالا. از طرف دیگر به هیچ عنوان نشان درنگ را بعد از آخرین کلمهدنبال هم که بعد از حرف ربط واقع شده است نباید قرارداد (یعنی بعد از خوشش قلب در جمله  بالا) زیرا بین ارکان جمله فاصله ایجاد می شود. به کاربردن آن بعد از آخرین کلمهای که با (و) از کلمه  بعدی جدا می شود کاری است زائد: * افراد زرنگ، فعال، درستکار ( ، “”) و خوش قلب، همیشه موفق اند.(نادرست)

*چون بعد از بیان بله، خیر، نه و غیره همیشه کمی مکث میکنیم، در نوشتن نیز بعد از این کلمات  کاربرد نشان درنگ به کار میرود.بله، من دیروز او را دیدم.نه، این برگ سیب نیست.

* در جمله های امری، بعد از ذکر اسامی (اسامی که مورد خطاب قرار میگیرند) و یا قبل از اسم اگر در آخر جمله واقع شود:

علی، لوله  آزمایش را تمیزکن

این کتاب را بخوان، آرش، * محمدعلی را صدا کن !!! (بدون نشان درنگ این جمله مهم است و معلوم نیست گوینده به مخاطب میگوید که «محمدعلی» را صدا کند یا به محمد میگوید که «علی» را صدا نماید

* برای جدا کردن سری کلماتی که دو به دو به کار می روند: دور یا نزدیک، روز یا شب، مرده یا زنده، یاد تو همیشه برایم زنده خواهد بود.

*- برای جدا کردن عبارات مشابه یا در وقتی که قسمتی از جمله به مناسبت حذف شده باشد: از او پرسیدم که چه رختی به تن کرد، کجا رفت، که را دید و کی برگشت. در مواردی که فعلی های یکسان بعدی را حذف میکنیم و مفهوم جمله برای خواننده روشن است به جای نقطه – درگ فقط نشان درنگ به کار می بریم و به جای قسمتهای حذف شده هیچ نشانهای نظیر سه نقطه و غیره به کار نمی بریم: سه نفر از شاگردان از خراسان بودند، دو نفر از خوزستان، یک نفر از مازندران و چهار نفر از آذربایجان. (در جمله  بالا بودند. بعد از هر جمله حذف شده است)