شیوه نگارش مقالات علمی باید به خاطر داشته باشد که آن چکیده توسط خودش منتشر می شود، لذا باید کامل باشد و دارای فهرست مراجع، شکل یا فهرست منابع نباشد. بنابراین مگر در موارد نادر مانند اصلاح روشهای منتشر شده قبلی نباید به متون دیگران استناد شود. در چکیده نباید از کلمات مخفف شده، کلمات مشابه از نظر معنی، کلمات ناشناخته (واژه هایی که از حروف اول چند واژه دیگر ساخته شده است) و واحدهای استفاده شده در متن استفاده شود، مگر اینکه واقعاً ضرورت داشته باشد. تنها در صورتی که یک اصطلاح چندین بار در چکیده مکرر استفاده شده است می توان آن را به صورت مخفف ذکر کرد.

چکیده باید با زمینه ادبی مناسب نوشته شود. جمله های به کار رفته در چکیده باید واضح، از نظر گرامری درست و دقیق و از نظر فرم یکنواخت باشد و موضوع را بیان کند. بنابراین باید سعی شود از کلمات کوتاه در جملات کوتاه، جملات رسمی (غیرشخصی)، غیر انتقادی و تمام نما (حاوی اطلاعات مفید و ضروری که یک چکیده مستقل نامیده می شود) استفاده شود. زبان نوشتاری آن باید برای خواننده های آن آشنا باشد. در چکیده کلماتی تکرار می شود اما چون این موضوع معمولاً قبل از خواندن متن اصلی است، کسل کننده نمی باشد. باید سعی نمود تا همه یا بیشتر جملات بکار رفته در بخش چکیده در زمان گذشته نوشته شود، زیرا آن به کاری که انجام شده برمیگردد. در چکیده در اولین اشاره باید نام علمی کامل (با مرجع) برای گیاهان یا موجودات زنده، نام شیمیایی کامل و نوع سری های خاک (اگر یک کلمه کلیدی در تفسیر نتایج باشد) ارائه شود. البته میتوان این اسامی را با ذکر نام عمومی در چکیده عنوان نمود ولی هیچ کدام از این اسامی علمی یا انواع خاک نباید در متن تکرار شوند. اگر در مقاله نوشته شده از نوع خاک به عنوان یکی از عوامل آزمایشی ذکری به میان آمده باشد باید سیستم طبقه بندی جدید خاک درج شود.